Couch surfen in Tirana
En dit weekend was het dan zover. Ik ging vliegen. Niet zelf nog hoor, ik liet me vliegen. En wel naar Tirana! Vliegend erheen kon ik niet voorzien wat voor weekend het ging worden.
Voor ik erheen ging had ik een couch-surfadresje geregeld bij Adnan, een Albanische autoverkoper. Adnan sprak weinig Engels, maar dat vond ik niet erg. Toen ik echter door de taxi was afgezet op het adres en aanbelde, leek hij niet te begrijpen wie ik was. En dat verontrustte me wel. Na enkele keren herhalen van de woorden “Adnan”, “Hans”, “internet” en “stay here”, maakte Adnan een gebaar van “rustig, blijf hier, verroer je niet” met zijn handen en verdween terug het huis in.
Het bleef even stil, maar even later kwam er toch rumoer vanuit het huis. Aan de deur kwam zijn tandeloze moeder die mijn hand vastpakte met haar twee gerimpelde handen en zich ironischerwijs voorstelde als Afrodita. Ik werd naar binnen gewenkt en ik kreeg thee en zoetigheden voorgeschoteld. Afrodita riep Flutura erbij. Dat bleek dochterlief van een jaar of 30 en de vertaalster voor de hele familie. Blijkbaar had Flutura via het emailadres van haar broer toegezegd dat ik kon komen logeren. En niet zonder reden. Met knikjes van mama werd ik aangemoedigd nog een koekje te pakken en nog één, terwijl Flutura zei dat ze de koekjes zelf had gebakken. “Do you think that is attractive in a woman?”
Toen ik éénmaal doorhad in welke situatie ik me bevond – Flutura was huwbaar en daar werden geen doekjes om gewonden – werd het koortsachtig bedenken van een exitstrategie. Ik vroeg waar het toilet was en Flutura nam me mee naar de gang. Daar keek ze me diep in de ogen, voor ze me de wc wees. Pas toen ik er naar binnen ging en de deur op slot had gedraaid, hoorde ik har teruglopen naar de kamer. Ik bleef nog even op de dichte klep van het toilet zitten, draaide toen voorzichtig de deur weer van het slot en sloop naar de voordeur. Terwijl ik wegrende, kwam Adnan nog halfslachtig een stukje achter me aan lopen. Gelukkig gaf hij het snel op.
De rest van het weekend was heel leuk. Je weet wel: hotelletje regelen, eten, drinken, gebouwen kijken natuurlijk en toch nog leuke mensen leren kennen. Er zijn ook moderne mannen en vrouwen hoor, in Albanië, gelukkig. Maar niets haalde het bij het begin van het weekend. Snel weer een keertje doen, dat couch surfen.
