Arrogance du chef
Met het werk gingen we een avondje uit. Blijkbaar was het verleden jaar na het opmaken van de boeken toch nog best positief uitgevallen en was er ruimte gebleken voor een etentje. Maar we moesten dat dan wel zelf koken. Ja, u leest het goed: zelf koken! Wie mij een beetje kent weet dat ik een uitmuntend ei bak, maar dat ik het echt culinaire werk graag aan vrienden en professionals overlaat. Hier kwam ik echter niet onderuit. Ik was voor dit teambuildingevenement namelijk ingedeeld in een kookstation met Le Nez en die had uitvoerig opgeschept over zijn tongstrelende trancheer- en tourneercapaciteiten. En ik kon dat niet over mijn vals bescheiden kant laten gaan. Wij gingen samen aan de gevulde lamsbout. Correctie: ik ging aan mijn gevulde lamsbout en hij aan de zijne.
Het werd een titanenstrijd: jarenlange blancheer- en marineerervaring tegenover pure strijdlust. Van het ontvellen van de bouten tot het hakken van de knoflook ging het nog gelijk op, maar met al mijn opgepotte hebzucht wist ik het leeuwendeel van de vulling al in mijn lam te proppen, en die dichtgebonden met een touw in de pan met bruine boter te smijten, nog voor hij goed en wel de rest van het recept had gelezen. Met de smaak van de overwinning al op mijn tong, bakte ik de bout rondom bruin, gooide hem met de souplesse van een kunstschaatser in een schaal en las ondertussen met een half oog het recept nog eens door. Ik bleef hangen op de woorden “voorverwarmde oven”.
Le Nez floot een deuntje, terwijl ik radeloos de knoppen van mijn oven zo hoog mogelijk draaide. Ik wist dat het eigenlijk niet mocht baten. Gevloerd door mijn eigen nonchalance. Toen voelde ik een hand op mijn schouder: “Hans, dat hoeft niet joh. Je mag wel bij mij erin.” Je mag er bij mij wel in. Ik wist niet dat mijn genadeklap zo zoetgevooisd verpakt zou zijn. Met een ovenwant, zo kalm als een zalm, zette Le Nez zijn lamsbout in de oven. “Hij past er nog wel naast, kom maar.”
Wat zal ik zeggen? Dat ik wat heb geleerd van de kookworkshop? En dat is dat het niet gaat om het zo snel mogelijk op tafel gooien van je eigen lamsbout. Zelfs niet om het goed lezen van recepten. Dat het erom gáát dat je iemand hebt die voor jou meteen de oven aanzet. Teamwork?
Yeahhh… Right!
I’ll get you next time Gadget. Next time…
